Thorn
Het beroemde Witte Stadje Thorn bestond al in 922. Rijdend door het stadje is het niet moeilijk om u het leven van lang geleden voor de geest te halen. De hobbelige straatjes worden begrensd door huizen waarin vroeger de adellijke kanunniken en kanunnikessen woonden. Ruim achthonderd jaar was het de hoofdplaats van een stift, met aan het hoofd een vorstinabdis. Het bezat een eigen legertje, had zijn eigen munten en voerde zijn eigen rechtspraak. De zelfstandigheid van het vorstendom heeft tot 1794 geduurd. De route voert door het gehele dorp en een stop op de Wijngaard is een aanrader. Let u wel op de maximale parkeertijd van 30 minuten. De Wijngaard heeft een sierbestrating van maaskeitjes en een verlichting van gaslampen. Hieraan liggen o.a. het Stadhuis en vele van de eerder beschreven huisjes. Voor u rijst de hoge statige Stifts- of Abdijkerk uit de 14de eeuw op. Het is een gotische kruisbasiliek met een fraai interieur, het Museum voor Kerkelijke Kunst is er in ondergebracht. Na een wandeling door het unieke plaatsje is een hap in een van de gezellige restaurantjes een fijne afsluiting.
Auteur: LievenGillis
Meer informatie
Stad

Abdijkerk van Thorn
Graaf Ansfried stichtte in 985 de abdij van Thorn. Hij werd 10 jaar later bisschop van Utrecht. Het oudste deel van de huidige kerk dateert van de 12de eeuw. De opvallende gestreepte bovenbouw van de toren werd aangebracht door architect Cuypers die ook tal van andere kerken herbouwde in deze streek, in de 19de eeuw. Opvallend is ook hat barokke hoogaltaar uit 1769 van de hand van Franz Xaver Bader. Het was oorspronkelijk bedoeld voor het kartuizerklooster van Roermond.
Auteur: Dromos
Meer informatie
Kerk

Chirolokalen Kaulille
Steenakkerstraat 29  3950 Kaulille (Bocholt)  Provincie Limburg  Toeristische regio Limburgse Kempen  Website www.chirokaulille  Erkenning door Toerisme VlaanderenType Erkend | Type A  Brandveiligheidsattest Ja  Verantwoordelijke bezichtiging Yves Bongaerts  Adres Donkelstraatje 2  3950 Bocholt  Gsm 0477/18.08.21  E-mail yves.bongaerts@daftrucks.com  Verantwoordelijke reservaties Yves Bongaerts  Adres Donkelstraatje 2   3950 Bocholt  Gsm 0477/18.08.21  E-mail yves.bongaerts@daftrucks.com  Website www.chirokaulille.be
Auteur: Bouwen aan groen speelweefsel
Meer informatie
Kampeerterrein

Delvenhof 1
Rietweg 41  3950 Kaulille (Bocholt)  Provincie Limburg  Toeristische regio Limburgse Kempen  Erkenning door Toerisme Vlaanderen Type Erkend | Type B  Brandveiligheidsattest Ja  Verantwoordelijke bezichtiging Els Palmans  Adres Dongelstraat 44  2560 Nijlen  Telefoon 03/480.75.01  Gsm 0495/29.87.73  E-mail delvenhof@telenet.be  Verantwoordelijke reservaties Els Palmans  Adres Dongelstraat 44  2560 Nijlen  Telefoon 03/480.75.01  Gsm 0495/29.87.73  E-mail delvenhof@telenet.be
Auteur: Bouwen aan groen speelweefsel
Kampeerterrein

Taxandria
Winterdijkweg 51  3950 Kaulille (Bocholt)  Provincie Limburg  Toeristische regio Limburgse Kempen  Telefoon 011/44.11.37  Erkenning door Toerisme Vlaanderen Type Erkend | Type B  Brandveiligheidsattest Ja  Verantwoordelijke bezichtiging Michel Vanherk  Adres Winterdijkweg 51   3950 Bocholt  Telefoon 011/44.11.37  Gsm 0495/58.63.20  E-mail michelvanherk@telenet.be  Verantwoordelijke reservaties Michel Vanherk  Adres Winterdijkweg 51  3950 Bocholt  Telefoon 011/44.11.37  Gsm 0495/58.63.20  E-mail michelvanherk@telenet.be
Auteur: Bouwen aan groen speelweefsel
Kampeerterrein

Kaulille
Auteur: jos.duysters
Deelgemeente

Ittervoort
Ittervoort is een kerkdorp in Midden-Limburg. Sinds 1 januari 2007 maakt het deel uit van de gemeente Leudal.
De naam "Ittervoort" verwijst naar de Itterbeek en naar een voorde waar de heirbaan Maastricht-Nijmegen de intussen drooggevallen Santforter Beek kruiste. De naam Ittervoort werd voor het eerst vermeld in 1252, terwijl er in 1343 melding werd gemaakt van een brug op die plaats.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Wessem
Wessem is een kleine stad in de gemeente Maasgouw, in de Nederlandse provincie Limburg met ruim 2100 inwoners. Zoals vele kleine plaatsjes in Limburg heeft Wessem een landelijk karakter en een rijke historie.
Wessem werd voor het eerst schriftelijk vermeld in 965 als villa Wishem. Deze nederzetting lag ten oosten van de tegenwoordige kerk en het stratenpatroon ervan is nog herkenbaar.
Auteur: Wikipedia
Deelgemeente

Grote-Brogel
Volgens de plaatselijke overlevering werd schilder Pieter Bruegel de Oude geboren in Grote-Brogel.
Auteur: Dromos

Sint-Laurentiuskerk
Op de plaats van deze kerk bestond reeds een romaanse kerk, en deze werd waarschijnlijk verwoest in 1360, toen het Prinsbisdom Luik een strijd voerde om het bezit van het Graafschap Loon. Het patronaatsrecht was in handen van de Abdij van Herkenrode. Reeds eind 14e eeuw begon men met de bouw van de laatgotische kerk.
De huidige Sint-Laurentiuskerk is een laatgotische kruisbasiliek. De toren kwam gereed in 1411 en is opgetrokken in Maaslandse mergelsteen. Het schip kwam gereed in 1476 en heeft buitenmuren uit baksteen, terwijl de binnenmuren evenals de toren uit mergelsteen bestaan. De kerk werd omstreeks 1585 geplunderd door troepen van Willem van Oranje. In 1608 woedde er een wervelstorm, waarbij de torenspits afbrak en in de middenbeuk viel. Herstel van het schip liet lang op zich wachten en definitief herstel vond vermoedelijk pas omstreeks 1720 plaats.
Auteur: Wikipedia
Gebedsplaats

Weert
Weert ) is een gemeente in de Nederlandse provincie Limburg . De oppervlakte bedraagt 104,3 km² en het aantal inwoners 50.109 per 1 augustus 2020 . Daarmee is Weert zowel qua oppervlakte als qua inwonertal de zesde gemeente van Limburg. Waarnemend burgemeester is per 18 mei 2020 Ina Leppink-Schuitema.
De gemeente Weert bestaat uit de volgende officiële kernen: Altweerterheide, Boshoven, Laar, Stramproy, Swartbroek, Tungelroy en Weert . Sinds 1998 maakt de tot dan toe zelfstandige gemeente Stramproy deel uit van Weert.

Sint-Martinuskerk
De Sint-Martinuskerk is de hoofdkerk of dekenale stadskerk van Weert. De kerk is in gebruik voor de rooms-katholieke eredienst en is gewijd aan Sint-Martinus. De Sint-Martinuskerk in Weert is, net als de Grote of Michaëlskerk in Zwolle, een zogenaamde hallenkerk. Het zijn de enige twee nog bestaande voorbeelden van dit bouwtype in laatgotische stijl in Nederland. Het gebouw behoort tot de Top 100 van de Rijksdienst voor de Monumentenzorg met name vanwege de uitzonderlijke kwaliteit van de gedetailleerde en kleurrijke gewelfschilderingen; één van de grootste aaneengesloten laatgotische gewelfschilderingen in Nederland.
Al meldt een bron al in 1056 een kerk in Weert, de eerste bouwfase van het huidige gebouw wordt pas voltooid in 1456. Dan verrijst namelijk het nog bestaande koor in gotische stijl. Na de bouw van dit koor blijft de oude kerk in gebruik. Of de oude kerk in verbinding stond met het nieuwe deel is niet bekend. Het oude schip verdwijnt rond 1500 om plaats te maken voor het huidige driebeukige schip dat de vorm kreeg van een gotische hallenkerk. Deze wordt in 1512 opnieuw in gebruik genomen. Waarschijnlijk is na die wijding het gebouw nog afgewerkt. Met de bouw van de toren in Kempense gotiek wordt gestart in 1528. Eind zestiende eeuw komt de bouw tot stilstand, vermoedelijk door geldgebrek maar helemaal zeker is dat niet. Het is immers niet altijd gebrek aan geld wat de middeleeuwse bouwmeesters er toe brengt om bij het bereiken van een bepaalde hoogte de bouw te staken. Ook zij houden terdege rekening met de omgeving en met de proporties van het kerkgebouw waarvan de toren slechts een onderdeel vormt. Evenzeer als tegenwoordig geldt ook in de middeleeuwen dat een toren eerst en vooral een interessante en fraaie silhouetwerking dient te geven aan het stadsbeeld waarbij de hoogte nauwelijks een rol speelt.
Kerk

Sint Jan
De molen Sint-Jan staat in het Limburgse Stramproy . Het is een standerdmolen die in 1783 gebouwd is. In 1804 werd de molen verplaatst naar een locatie dichter bij het dorp. De molen was tot 1978 in gebruik. Als eerbetoon aan de laatste molenaar staat er een beeld van hem naast de molen. In 2008/2009 is de molen geheel gerestaureerd.
Windmolen

Uffelse Molen
De Uffelse Molen is een onderslag watermolen in Haler in de Nederlandse provincie Limburg, ongeveer halverwege tussen Stramproy en Neeritter. De molen ligt aan de Abeek , lokaal bekend als de Uffelse Beek. Sinds de jaren 60 van de 20e eeuw is het stukje beek bij de molen gekanaliseerd. Bij de kanalisatie zijn de waterrechten afgekocht en is de waterkrachtaandrijving van de molen buiten bedrijf gesteld. Op hetzelfde moment is een nieuwe meng/maalinstallatie geplaatst, aangedreven door onder andere een oude dieselmotor. Waterkracht was niet meer nodig.
De Uffelse Molen is de oudste banmolen in het voormalige gebied Kessenich. Hij stamt uit de 13e of 14e eeuw en maakte deel uit van een boerderij naast de molen. In 1726 zijn de boerderij en de molen tot op de grond afgebrand en vervolgens weer opgebouwd. Het merendeel van de gebouwen dateert van na de brand in 1726. In het begin van de 19e is van de origine langgevel boerderij uitgebreid met een uitbouw aan de Sniekstraat zijde. Deze werd in 1888 door brand - na een blikseminslag - gedeeltelijk verwoest en vervolgens herbouwd in de huidige vorm met zadeldak. Eind 1800 waren de muren van de molen zo slecht dat deze opnieuw moest worden opgetrokken. De muren, oorspronkelijk opgetrokken uit baksteen met speklagen van mergel, werden vervangen door eenvoudig metselwerk. Overigens zijn de oude speklagen nog deels zichtbaar. Begin 1900 is het houten rad vervangen door het huidige metalen rad.
Molen

Biesterbrug
De Biesterbrug in Weert is een brug over de Zuid-Willemsvaart in Weert. De brug is gelegen nabij het stadscentrum en vormt de verbinding tussen de wijken Biest en Molenakker. Even verderop ligt de belangrijkere Stadsbrug. De Biesterbrug is vernoemd naar de weg de Biest die tussen de brug en het Weerter stadscentrum loopt, en de gelijknamige omliggende wijk.
Voor de bouw van de wijk Molenakker aan het einde van de 20e eeuw liep via de brug een ononderbroken verbinding tussen het kerkdorp Laar en het Weerter stadscentrum. Na de bouw van Molenakker is deze doorgaande functie vervallen.
Brug

Passantenhaven Weert
In Weert werd de passantenhaven vernieuwd in 2015 (24 april). Deze haven is de enige in de regio die direct aansluit op het stadscentrum. Door de nieuwe inrichting werd het zicht op de haven vanuit het omliggende gebied en de verbinding met het centrum verbeterd. Daarnaast kwam er een nieuw betaalsysteem voor het liggeld van de pleziervaartuigen. In dit liggeld is het (gratis) gebruik van stroom, water en toilet inbegrepen.
Auteur: Dromos
Haven

De Pannenkoekenbakker
De Pannenkoekenbakker is een echte aanrader om teo doen met kinderen
Restaurant

Kollergang van de rosoliemolen van Kampers
Aan de Beekpoort (vroeger Beekstraat geheten) stond tussen 1768 en midden jaren vijftig van de vorige eeuw een rosoliemolen. De molen werd door paardenkracht aangedreven en perste olie uit zaden e.d. tbv de bevolking van Weert. De molen was voor het laatst tijdens wereldoorlog II in bedrijf maar kwam daarna stil te staan. De molen werd ontmanteld en het gebouw afgebroken. De twee pletstenen (kollergang) van de molen bleven bewaard en in 2013 nam Molenstichting Weerterland het initiatief om de kollergang op de historische locatie te reconstrueren.
Auteur: MolenNetwerk KempenBroek vzw
POI

Molen van Nijs
In 2010/2011 is de molen grondig gerestaureerd en kreeg te molen twee nieuwe roeden. Ook het metselwerk werd gedeeltelijk en het voegwerk volledig vernieuwd. In 2014/2015 werd bij de molen een grote buurtmolentuin aangelegd en in 2016 kreeg de tuin ook nog een bakhuis. De molen is iedere zaterdagmorgen te bekijken, iedere 3e woensdagmiddag van de maand en verder altijd als de molenpoort open staat.
Auteur: MolenNetwerk KempenBroek vzw
Molen

De Voorste Luysmolen
De Voorste Luysemolen wordt voor het eerst in 1515 genoemd. Petrus Luys was de eerste molenaar op deze onderslag watermolen aan de Abeek die tot 1965 onafgebroken in bedrijf bleef. Aanvankelijk was de Luysmolen een volmolen voor het bewerken (vollen) van vezels waarvan laken wordt gemaakt. Vanaf de 19e eeuw werd de molen als graanmolen gebruikt. In 1884 werd de uit hout opgetrokken molen vervangen door een stenen gebouw met woning en in 1952 werd het houten gaande werk van de molen vervangen door een gangwerk uit gietijzer. In 1965 werd het maalbedrijf stilgelegd en kwam de molen stil te staan waarna al snel verval intrad. Uiteindelijk verwierf de Vlaamse Landmaatschappij de molen in 2000. De VLM liet vervolgens tussen 2000 en 2002 de molen maalvaardig restaureren in het kader van een groot landinrichtingsproject. Als onderdeel van dit project werden bij de molen ook vistrappen aangelegd zodat vissen de molen veilig kunnen passeren. Sedert 2014 is de gemeente Bocholt eigenaar van de molen en is de molen onderdeel van een groter natuureducatief centrum bij natuurgebied De Luysen dat deel van Kempen~Broek uitmaakt. In de molen worden op zondagmiddagen maaldemonstraties gegeven.
Auteur: MolenNetwerk KempenBroek vzw
Watermolen

Kruispunt van kanalen
Net ten zuiden van Nederweert komen drie kanalen bij elkaar, die een kruispunt vormen, te weten:
de Zuid-Willemsvaart (aanleg van 1822 tot 1826),
de Noordervaart (in 1807-1810 aangelegd als deel van Napoleons Grand Canal du Nord),
en het Kanaal Wessem-Nederweert (geopend in 1929).
Omdat de Zuid-Willemsvaart een negentig graden bocht maakt ten zuiden van Nederweert, is het kruispunt der kanalen dus eigenlijk een samenkomst van drie kanalen.
Auteur: haroldslegers
Kanaal

Bocholter Brouwerijmuseum
Het grootste brouwerijmuseum van Europa? Dat ligt in Bocholt! In het historische Brouwershuis, recht tegenover de gistingstanks van Brouwerij Martens, vind je een museum van 4000m² groot. Hier ontdek je alle geheim achter een fris getapte pint! De indrukwekkende collectie vertelt het verhaal van het bierbrouwen vanaf 1758 tot nu. Je maakt een reis door de merkwaardige en nostalgische brouwgeschiedenis, vol anekdotes en straffe verhalen. Eindigen doe je in het museumcafé, waar je het resultaat van de eeuwenoude biercultuur kan proeven.
Auteur: Toerisme Vlaanderen
Museum

Damburg
Damburg was een cijnshof, dat verworven werd door de heren van Bocholt. De zetel was een herenhoeve, die door de heer verpacht werd en een paar dagen per jaar door hem gebruikt werd als jachtpaviljoen. Ze heeft nooit gediend als permanente residentie van de heer. Mogelijk was Damburg oorspronkelijk een schans voor de inwoners van het dorp, opgericht in het vierde kwart van de 16de eeuw en bleef ze deze functie ook later vervullen. Het monumentale poortgebouw werd gebouwd door Joanna Theresia Clara van Bocholt, vrouwe van Bocholt, en haar echtgenoot de graaf de Lannoy in 1715. Het was toen een ruime, omgrachte herenhoeve; op deze wijze staat zij ook afgebeeld op de Ferrariskaart (1771-77), met de benaming Château d’Ambroug: het gebouw is U-vormig, met de open zijde van het erf naar het oosten, en twee haakse vleugels aan de erfzijde van de westelijke vleugel. In de Atlas van de Buurtwegen (1845) staat de hoeve aangeduid in grosso modo haar huidige vorm: de hoofdvleugel (noordwesten) is verlengd tot de huidige lengte, de haakse aanbouwsels aan erfzijde zijn verdwenen. De benaming is Maison du Village de Bocholt.
Auteur: Onroerend erfgoed Vlaanderen
Historisch gebouw

kanaal Bocholt-Herentals
De bunkers naast het kanaal Bocholt-Herentals herinneren ons aan de Tweede Wereldoorlog. Dit kanaal was een enorme stap voorwaarts in de ontsluiting van de Kempen. Samen met de Zuid-Willemsvaart verbindt het de Maas en de Schelde. Er was nog een reden voor de aanleg van het kanaal. De landbouw kon het mineraalrijke Maaswater gebruiken voor de bevloeiing van de droge Kempen. Tussen 1843 en 1846 werd het kanaal voltooid tussen Bocholt en Herentals en daar werd het aangesloten op de gekanaliseerde Nete. In 1859 werd dit kanaal verder doorgetrokken tot Antwerpen. Op het einde van de 19de eeuw voldeed het evenwel niet meer en maakte men plannen voor een nieuw kanaal tussen Maas en Schelde. Het duurde tot 1930 voor de werken aan het Albertkanaal begonnen. Een tiental bunkers langs het kanaal zijn nu ingericht als winterverblijf voor vleermuizen. Daarvoor werd aan de windluwe zijde van de bunker een schietopening aangepast tot invliegopening.
Auteur: Lannoo
Kanaal

Kempen-Broek Landschappen
Grensoverschrijdend Kempen-Broek Landschappen storen zich niet aan grenzen. Tot ver in de 19de eeuw waren de gebieden in het midden van de driehoek Bocholt-Weert-Maaseik nauwelijks toegankelijk. Het was een landschap met moerassen, bossen, heidevelden, vijvers, beekvalleien, weilanden omgeven door houtkanten en vennen waar alleen de plaatselijke bevolking haar weg kende. De bokkenrijders voelden zich er thuis. Voor een aantal onder hen was dit een ideale schuilplaats, buiten het bereik van het gerecht. Vooral vanaf het begin van de 20ste eeuw begon de mens te knabbelen aan de randen van dit landschap, dat tegelijkertijd kleiner en toegankelijker werd. Met Europese steun wordt nu gewerkt aan het beheer en bescherming van dit grote landschap dat Kempen-Broek werd gedoopt. Zo omvat ze in België Sint-Maartensheide en De Luysen . Aan Nederlandse zijde zijn dat: de Stamprooier Heide, het Wijfelterbroek, de Tunglerwallen, de IJzeren Man, de Laurabossen en de Weerter- en Boshoverheide. Aan de Vlaamse kant van de grens gaat het ook nog om het Stamprooierbroek, de Zig, de Goort, de Itterbeekvallei, de Langeren-Tösch, het Smeetshof en de Lozerheide. Het diertje bij uitstek in het Kempen-Broek is de libel (vandaar het logo). Maar liefst vijftig soorten komen hier voor, met soms mooie namen als watersnuffel, lantaarntje of viervlek. Dat het gebied beschermd wordt door allerhande overheden en natuurorganisaties betekent niet dat de mens er geweerd wordt. De recreant is er van harte welkom. In het Kempen-Broek zijn er talrijke wandel- en fietspaden. Er is ook ruimte voor ruiters en mountainbikers.
Auteur: Lannoo
Grensovergang

Kasteel Borgitter
Het waterslot Borgitter werd in het begin van de 16de eeuw gebouwd door Jan van Waes, drossaard van het graafschap Horn. Van het oorspronkelijk kasteel is niets bewaard, enkel de hoektoren herinnert aan een oudere bouwfase (1610). Het huidige classicistische gebouw in Maaslandse stijl dateert uit het einde van de 18de eeuw en is gefundeerd op eiken palen.
Aan het neerhof achter het kasteel liggen de 18de eeuwse hoeves Breukskenshof en Halfeshof, de rentmeesterswoning en een 17de eeuwse watermolen. Tot aan de Franse revolutie werd het kasteel bewoond door afstammelingen van de familie Van Waes. In 1800 kwam het in het bezit van de familie Michiels van Kessenich. Het kasteel en de bijgebouwen zijn sinds 13 januari 1981 beschermd.
Het kasteel Borgitter bevindt zich in de Kasteelstraat 20 te Kessenich.
Auteur: LucSl
Kasteel

Lozen - Sluis 17
Tussen 's Hertogenbosch en Maastricht is er een groot niveauverschil dat moet goedgemaakt worden door 20 sluizen.
Twee van deze sluizen, 17 en 18 liggen op Bocholts grondgebied. Samen moeten ze een verval van 5m goedmaken.
Het oude ophaalbrugje is jammer genoeg verdwenen. Een moderne brug zorgt er nu voor dat de wachttijden voor het wegverkeer beperkt blijven tot enkele minuten (bron: Teutenroute, uitgave van Toerisme Limburg vzw).
Auteur: lvrancken
Sluis

Teutenhuis 'Keizershof'
Het Keizershof, in het centrum van Kaulille, is een oude teutenwoning en afspanning uit de 16de eeuw. Ze vormde het decor van het jaarlijkse teutengelag. Wanneer de teuten van hun reizen terugkwamen, vierden ze hier het welslagen van hun handelsreizen. Sinds 1554 staat dit gebouw als 'in den Keizer' vermeld.
Dit hield zeker verband met de plaatselijke schutterij St.-Joris die hier vroeger hun schuttekamer hadden. Ook de schutterij werd in 1554 opgericht. Naast een afspanning (een herberg) was er aan het Keizershof ook een paenhof (brouwerijtje) verbonden.
Het gebouw is in privébezit en niet toegankelijk (bron: http://www.bocholt.be/fb111bcbe1018rorb1qoob73.aspx).
Auteur: lvrancken
Historisch gebouw

Speeltuin Breugelhoeve
Op Breugelhoeve vind je een fantastische speel- en belevingstuin en een knuffelboerderij. Op de speeltuin kan je klimmen, klauteren, schommelen, spelen met water, glijden, zwieren, wipwappen, … en op de knuffelboerderij kan je al die schattige diertjes knuffelen. Maak er kennis met de geitjes, schaapjes, cavia’s, konijntjes, kleine pony’s, …
Auteur: Visit Limburg
Speeltuin

Sint-Benedictuskerk
De Sint-Benedictuskerk is de parochiekerk van Lozen. Deze kerk werd ingewijd in 1890 en het is een neogotische een-beukige kruiskerk. Op dat moment werd Lozen verheven tot zelfstandige parochie omdat het aantal inwoners van het dorp sterk toegenomen was. In 1904 werd aan de voorkant van de kerk een westtoren gebouwd en in 1931 werd de kerk nog vergroot. De kruiswegstaties uit 1914 werden geschilderd door Karel Theunissen. De drie altaren in de kerk werden ontworpen door Paul Lateur, zoon van Stijn Streuvels. In 1943 werd het ontwerp uitgevoerd in marmer, baksteen en messing.
Naast de kerk bevindt zich een monument dat herinnert aan het neerstorten van twee Britse bommenwerpers tijdens WO II.
Auteur: Landelijke Gilden fiets-, wandel- en autoroutes
Kerk

B31 - 79KM - Weert - Wessem